de nacht na de dag

En het werd ochtend, en voor ze het wist was het middag, véél te laat in de middag om nog een fatsoenlijk deel van de dag te besteden aan een opbeurend en vruchtbaar leven. Maar ze wist de kracht te verzamelen om aan de dag te beginnen. Toegegeven, het was haar dierbare vriendin die haar ertoe aanzette op te staan en te douchen. Zichzelf als vrouw te behandelen en zich op te maken voor een nieuwe dag. Een dag voor een nacht. Misschien een nacht na deze nieuwe dag. Zonder ware aanleiding een hoopvolle dag. Hoewel de kleur van de lucht al aangaf dat de avond stond te popelen wist zij zich tevreden omdat ze zich voelde als om door een ringetje te halen. Hoppekee en weg ermee. Op is op, weg is weg en ziek is ziek.

En zo vulden zich haar dag, haar avond en haar maag.

nare vlegels

Out of the blue schiet het me te binnen, als een deken die langzaam van een monument wegglijdt. Steeds een beetje meer te zien, steeds een nieuwe complete zin voor ogen. God wat blijf ik lachen om die idiote streek, als uit een keurig jongensboek:

"Van Dommele? Ier sprikt die Mafia. Er lieg ununbom in oe brievenboes" - belangrijke stilte - "si, un bom - straks zekt ie BOEM"

Van Dommele was ooit per ongeluk of wie weet doelbewust conciërge geworden op een middelbare school. Gewoon zijn ding doen, geld verdienen, van dat soort. Hem de stuipen op het onschuldige lijf jagen, dát was wat ze wilden. Maar of dat ook zo werkte, we zullen het misschien wel nooit te weten komen.

niemendalleke

Om halfvijf verzamelen (...) bij Moontje. Het was gezien de omstandigheden leuk geweest als ik had kunnen verschijnen in de hoogehakte laarzen van Sandra. Echter ik verkoos moeder te worden van vijfenzeventig zelfgemaakte gehaktflapjes en neem er genoegen mee dat ik als mezelf zal arriveren en mijn vrienden als diva zal verlaten. 't Is maar waar je voor kiest...

Dit wordt míjn wodka/sprite feestje, op vette laarzen en met een dikke vinger naar het afgelopen jaar. Wat zeg ik? De afgelopen twéé jaar. "Last Christmas..." m'n reet.

Maar dan moet ik wel NU mijn niemendalleke aanschieten, anders wordt het niks meer.

franse logeerpoes

Er valt weinig te vertellen over mijn franse logeerpoes. Ze is er nu eenmaal sinds 20 december en gaat pas op 3 januari weer weg. Terug naar frankrijk, waar franse logeerpoezen vandaan komen en uiteindelijk ook horen.

hoogste tijd

Mijn gebeden lijken verhoord; ik kan het loslaten, voel me bevrijd van een pijnlijk juk. De tering ermee, opzouten! Er staat een heel nieuw jaar hijgend op mijn stoep. Weet je wat; ik doe gewoon open...